Είναι καλοκαίρι, η Αθήνα βράζει, αλλά ο τριαντάχρονος Νίκος δροσίζεται στα βόρεια προάστια, πίνοντας κοκτέιλ δίπλα στην πισίνα. Η πισίνα δεν είναι δική του, αλλά του Σταύρου, που έχει ζητήσει από τον Νίκο να προσέχει το σπίτι και την Λέιλα -τον σκύλο του- για το καλοκαίρι. Η ευκαιρία μοιάζει μοναδική στον άφραγκο μουσικό, που αποφασίζει να καλέσει εκεί την πρώην κοπέλα του, Σοφία, για ολιγοήμερες διακοπές στην πόλη.
Όταν όμως η ανυποψίαστη Σοφία καταφτάνει, οι διακοπές στον παράδεισο βγαίνουν εκτός τροχιάς. Ο Νίκος την κλειδώνει στο στούντιο του σπιτιού, αποφασισμένος να μην την αφήσει να φύγει, αν δεν μάθει τους λόγους για τους οποίους χώρισαν. Γιατί; Επειδή ακόμα δεν έχει καταλάβει. Κι αν δεν καταλάβει πώς θα την ξεπεράσει; Εγκεφαλικά. Γιατί ερωτικά την έχει ξεπεράσει. Φυσικά…

Το «Άφτερλωβ», μια αστεία, συγκινητική και καυστική μετα-ερωτική ιστορία δυο ανθρώπων που αρνούνται να μεγαλώσουν, παρακολουθεί την προσπάθεια ενός ζευγαριού για επικοινωνία. Αποκλεισμένοι, έγκλειστοι και ανήμποροι να εξηγήσουν αυτό που τους συμβαίνει, οι δυο ήρωες ξεκινούν με αθωότητα, αμηχανία και γενναιότητα, ένα ταξίδι εξερεύνησης όλων εκείνων που τους ενώνουν αλλά και τους χωρίζουν. Κι ενώ η διαδρομή τους μοιάζει αρχικά σαν μια αθώα βόλτα στην εξοχή, σύντομα θα αισθανθούν χαμένοι σε ένα αφιλόξενο και εχθρικό περιβάλλον…

Δυο χρόνια μετά τη μικρού μήκους ταινία «Ο Έλβις Είναι Νεκρός», και βάζοντας στο κέντρο της ιστορίας του τους χαρακτήρες που γνωρίσαμε εκεί, ο Στέργιος Πάσχος επιστρατεύει ξανά το αστείρευτο ταλέντο δυο νέων ηθοποιών, του ήδη βραβευμένου σε θέατρο και σινεμά Χάρη Φραγκούλη, αλλά και της πολλά υποσχόμενης ηθοποιού Ηρώς Μπέζου, σε μια διαφορετική ερωτική ιστορία ιδωμένη από το τέλος προς την αρχή.

Βιογραφικό Στέργιου Πάσχου:
Γεννήθηκε το 1985 στο Βελεστίνο. Έχει γράψει και σκηνοθετήσει 7 μικρού μήκους και έχει συμμετάσχει στο Script&Pitch καθώς και στο Framework του Torino Film Lab. Εργάζεται ως σεναριογράφος για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Το Άφτερλωβ είναι η πρώτη μεγάλου μήκους του.

Επιλεκτική Φιλμογραφία Selected Filmography

2010 Χτυπήματα Knocks (μμ/short)
2011 Ελένη Eleni (μμ/short)
2012 Largo (μμ/short)
2013 Ο Έλβις Είναι Νεκρός | Elvis is Dead (μμ/short)
2016 Άφτερλωβ | Afterlov

Μέσα από το Διαδύκτιο, ο 25χρονος Δημήτρης “συναντά” την Νεφέλη, ένα κορίτσι στην ηλικία του, έξυπνο και όμορφο αν λέει αλήθεια. Ένας μεγάλος, “ηλεκτρονικός” έρωτας γιεννιέται! Οι δυο τους έχουν ανταλλάξει εκατομμύρια bytes και εκατοντάδες e-mails μεταξύ τους, έχουν “συναντηθεί” σε αμέτρητα “εικονικά” ραντεβού, χωρίς ωστόσο, να έχουν ανταλλάξει ένα… βλέμμα!

Παράλληλα όμως, ο Δημήτρης συναντά στο Διαδύκτιο την “Σάντυ”, ένα kinky girl, με την οποία ζει καθημερινά, διαφορες ερωτικές φαντασιώσεις! Ανάμεσα στο παρελθόν και το μελλόν, στο ρομαντισμό και το καυστικό, συχνά σαρκαστικό χιούμορ, ανάμεσα στην τρυφερότητα και τον κυνισμό, μια παρέα νέων παιδιών μας “ταξιδεύει”, μέσα από ανεξερεύνητα μονοπάτια του Κυβερνοχώρου, στον αντιφατικό κόσμο του “Σήμερα”…

Παρεξηγήσεις, αθέλητες και ηθελημένες, οι οποίες προέρχονται από ένα νέο, επικοινωνιακό μέσο, που σου επιτρέπει να μην αποκαλύπτεις το αληθινό πρόσωπο ή την ταυτότητά σου! Μια αλλιώτικη, φρέσκια, νεανική ιστορία με πολύ χιούμορ, μέσα σε μια ζεστή, Αυγουστιάτικη Αθήνα…

Κάθε πρωί, ο Σταύρος σηκώνει τα μεταλλικά στόρια του ψιλικατζίδικου, κρεμάει τις αθλητικές εφημερίδες και τακτοποιεί τις καρέκλες όπου θα κάτσει με τους φίλους του όλη τη μέρα. Απέναντι, στο πεζοδρόμιο, ο σκύλος ενός απ’ αυτούς, ο Πατριώτης, γαυγίζει σ’ όποιον Αλβανό περνάει, πράγμα που τους κάνει ιδιαίτερα υπερήφανους. Μέσα στο ψιλικατζίδικο, η μητέρα του Σταύρου, στα πρόθυρα του Αλτσχάιμερ, λαγοκοιμάται στην πολυθρόνα της. Αυτή η ρουτίνα ταρακουνιέται ξαφνικά τη μέρα που η γηραιά κυρία πέφτει στην αγκαλιά ενός Αλβανού εργάτη αποκαλώντας τον “Γιέ μου”, στα αλβανικά!
Ο Φίλιππος Τσίτος σκηνοθετεί τους γεμάτους προκαταλήψεις ήρωές του μ’ ένα μείγμα κριτικής ματιάς και κατανόησης, ελαφρότητας και απελπισίας, παίρνοντας απ΄τους ηθοποιούς του και, κυρίως, έναν απαράμιλλο Αντώνη Καφετζόπουλο, αξιοσημείωτες ερμηνείες. Η ταινία απέσπασε τρία βραβεία στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο: Ανδρικής Ερμηνείας (Αντώνης Καφετζόπουλος), Οικουμενικό Βραβείο και Βραβείο Νεότητας.

«Ο σκηνοθέτης εισάγει πάντα ένα στοιχείο αιφνιδιασμού. Αυτό που ανατρέπει τη ρουτίνα στην «Ακαδημία Πλάτωνος» είναι σαρκαστικό, κυνικό και την ίδια στιγμή τρυφερά ανθρώπινο. Ο «Ελληνάρας» μοιάζει αποκρουστικός μέσα στον καιροσκοπικό ηδονισμό του και στην ασφάλεια του «οίκου» του.» Διαβάστε περισσότερα
Μαρία Κατσουνάκη – ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

«Υλικό για δράμα αναμφίβολα, μόνο που ο Τσίτος το χαϊδεύει με το τρυφερό χιούμορ μιας ανθρωποκεντρικής κωμωδίας που συμπαθεί τους ατελείς ήρωές της και καταλαβαίνει τα λάθη, τις αδυναμίες, τον πόνο τους.»
Γιώργος Κρασσακόπουλος – ATHENS VOICE

«Η Ακαδημία Πλάτωνος κερδίζει σημαντικά με την εσωτερική ερμηνεία του καλύτερου Καφετζόπουλου εδώ και δεκαετίες.»
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος – LIFO

«Παρεΐστικη ατμόσφαιρα την οποία θα ζήλευε ακόμη και ο Τζιμ Τζάρμους , γήινο, γλυκόπικρο χιούμορ, εύστοχες παρατηρήσεις.»
Γιάννης Ζουμπουλάκης – ΤΟ ΒΗΜΑ

«Είναι καταπληκτικό πως στην ουσία σκηνοθετεί κάτι λίγα εκατοστά γης μέσα στα οποία κινούνται οι άνθρωποί του, οι ήρωές του, οι χαρακτήρες του. Όμως πόσο περιεχόμενο δίνει σε αυτά τα λίγα μέτρα γης!»
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης

Η ταινία του Φίλιππου Τσίτου Ακαδημία Πλάτωνος απέσπασε τη Λεοπάρδαλη Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας για τον Αντώνη Καφετζόπουλο, το Βραβείο Οικουμενικότητας και το Βραβείο Νεότητας.

«Το πιο ωραίο που μου συνέβη στο Λοκάρνο ήταν η ανταπόκριση του κοινού. Με πλησίαζαν στο δρόμο και μου έδιναν συγχαρητήρια για την ταινία. Έβλεπες ότι το ενδιαφέρον τους είναι ζωντανό, είχαν μεγάλη διάθεση να μιλήσουμε για την ταινία. Αυτό είναι ένα πάρα πολύ ωραίο συναίσθημα για τους συντελεστές μιας ταινίας• είναι η επιβράβευση των κόπων μας. Αισθάνομαι πολύ χαρούμενος για τα βραβεία και είμαι περήφανος για τον Καφετζόπουλο, ο οποίος μάγεψε το Λοκάρνο.», λέει ο Φίλιππος Τσίτος.

Το Βραβείο Ερμηνείας για τον Αντώνη Καφετζόπουλο αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα αν αναλογιστεί κανείς ότι έχουν περάσει αρκετές δεκαετίες για μια τόσο σημαντική διάκριση για έλληνα επαγγελματία ηθοποιό. «Είμαστε ευχαριστημένοι, κυρίως από την αποδοχή του κόσμου. Η ταινία «μίλησε» στους θεατές και για τέσσερις μέρες ζήσαμε μια έντονη ατμόσφαιρα.», λέει ο Αντώνης Καφετζόπουλος.

Η Μαρία τρέχει στην Εθνική Οδό. Πίσω της, φωτιά και μια τσάντα γεμάτη λεφτά. Μπροστά της, ο ατέλειωτος δρόμος. Μόλις μια μέρα πριν, ήταν μια στοργική μητέρα, ερωτευμένη σύζυγος, υπεύθυνη κόρη. Σήμερα, έχει επαναστατήσει. Και είναι αποφασισμένη να σαρώσει στο πέρασμά της ό,τι αγάπησε ποτέ.

Βίαιη και ειλικρινής, γενναία σαν την ηρωίδα της η ΕΚΡΗΞΗ την ακολουθεί στην προσπάθειά της να ξαναπάρει τη ζωή της στα χέρια της. Η μαύρη κωμωδία και το δράμα εναλλάσσονται συνεχώς και μια κρυμμένη τρυφερότητα τρυπάει διαρκώς τη σκληρή πραγματικότητα, συνθέτοντας την τελική πορεία της Μαρίας προς την εξιλέωση, σε μια ελληνική ιστορία πιο επίκαιρη από ποτέ.

Σημείωμα σκηνοθέτη
Μέσα στα πυρετώδη χρόνια της κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας, η ΕΚΡΗΞΗ μιλά για το τι σημαίνει να σε διαψεύδουν και να κάνεις κάτι γι’ αυτό. Η Μαρία ξεκινά την ενήλικη ζωή της με τις καλύτερες προθέσεις. Δέκα χρόνια μετά, όπου κι αν κοιτάξει γύρω της, όλα έχουν ραγίσει. Απρόθυμη να συμφιλιωθεί με τη χαμένη της αξιοπρέπεια, την έλλειψη φροντίδας και την νικημένη της αγάπη για τη ζωή, η Μαρία επιτίθεται. Επιτίθεται στον εαυτό της, στο παρελθόν της και τους αγαπημένους της, στη χώρα της και στην αντίληψη των άλλων για το φύλο της, σε έναν άγριο αγώνα για την αλήθεια μέσα της και γύρω της.

Διεθνής Τύπος

• “Μια ταινία ελεύθερη, άφοβη και γεμάτη ένταση”, Mark Adams – Screen Daily

• “Μια ολοκληρωμένη οπτική εμπειρία, μια ταινία ελεγχόμενου θυμού και εξέγερσης, όπως ακριβώς και η κεντρική της ηρωίδα”, Vladan Petkovic -Cineuropa

• “Η εντυπωσιακή δεύτερη ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα κοιτάζει την Ελλάδα κατάματα” , Guy Lodge – Variety

Η ελληνική πρεμιέρα της ταινίας η ΕΚΡΗΞΗ πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 20ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας. Στην Θεσσαλονίκη συμμετείχε στο αφιέρωμα «100 χρόνια Ελληνικό Σινεμά» του 55ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Η Ανθή, μια έφηβη μοναχή, μεγαλώνει σε ένα γυναικείο μοναστήρι επί Τουρκοκρατίας, υπό την επίβλεψη της αυστηρής Ηγουμένης. Τη γαλήνη του μοναστηριού έρχεται να ταράξει ένας Γενίτσαρος, που καταφτάνει βαριά τραυματισμένος. Με τη συγκατάθεση της Ηγουμένης, η νοσοκόμα της μονής Πελαγία περιθάλπει τον τραυματία, εκπαιδεύοντας παράλληλα την Ανθή ως βοηθό της. Σύντομα, Ανθή και Πολεμιστής έρχονται κοντά. Εντωμεταξύ, ο Τούρκος διοικητής του Γενίτσαρου, τον αναζητά ως λιποτάκτη.

Η Ηγουμένη αποφασίζει να τον παραδώσει έναντι αμοιβής, αλλά η Ανθή τον βοηθά να δραπετεύσει και καταφεύγει μαζί του στο γειτονικό δάσος, όπου αποκαλύπτεται ένα τρομερό μυστικό: η Ανθή είναι αγόρι. Ο Γενίτσαρος σοκαρισμένος αποφασίζει να μυήσει την Ανθή στον αντρισμό. Η Ανθή προσπαθεί με όλες της τις δυνάμεις να ανταποκριθεί στο καινούριο της ρόλο.

Οι δυο φυγάδες προσπαθούν να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους, ενώ απολαμβάνουν τη νέα τους ελευθερία στη φύση. Είναι όμως άτυχοι, καθώς ο Τούρκος διοικητής με τη συνοδεία του τους αιχμαλωτίζει και τους επιστρέφει στο μοναστήρι.

Η Ανθή επιστρέφει ως αγόρι στη μονή, προκαλεί μεγάλη αναστάτωση στις μοναχές και συγκρούεται μετωπικά με την Ηγουμένη. Η δεύτερη απόδρασή τους θα τους φέρει αντιμέτωπους με έναν εντελώς νέο κόσμο. Μακριά από συμβάσεις και περιορισμούς, η Ανθή και ο Πολεμιστής ανακαλύπτουν από την αρχή τη ζωή και τους εαυτούς τους.

Το Μαύρο Λιβάδι είναι η πρώτη μεγάλου μήκους ελληνική ταινία που γυρίζεται με τη νέα ψηφιακή τεχνολογία της Red One Camera και υπόσχεται ένα εξαιρετικής ποιότητας αποτέλεσμα. Βασικοί συνεργάτες του 36χρονου Βαρδή Μαρινάκη που μοιράζονται την αισθητική επιτυχία των γυρισμάτων είναι ο ʼγγλος διευθυντής φωτογραφίας Marcus Waterloo και o καλλιτεχνικός διευθυντής της ταινίας Γιώργος Γεωργίου που, μαζί με τους υπόλοιπους συντελεστές, εργάστηκαν σκληρά για να ζωντανέψουν την ιστορία επί της οθόνης.

Καλοκαίρι. Ένας πεζόδρομος στην καρδιά της πόλης. Κάποιος παρκάρει το αυτοκίνητό του, ενεργοποιεί τον συναγερμό και φεύγει. Δε θα τον δούμε ποτέ. Ο συναγερμός χτυπάει όλη τη νύχτα, χωρίς προφανή λόγο. Κλεισμένοι στα διαμερίσματά τους οι ήρωές μας ενοχλούνται, διαμαρτύρονται, απειλούν. Αυτό το αυτόκλητο επίμονο ξυπνητήρι δεν θ΄ αφήσει κανένα να ησυχάσει. Γιατί αυτή τη νύχτα οι ιστορίες τους θα διασταυρωθούν…

Καλοκαίρι του 1974 στην Ελευσίνα. Ο Ααρών, ο Στέλιος, ο Άκης, ο Γαλανός και ο Βέροιος είναι μια παρέα παιδιών γύρω στα 11. Είναι οι Ακροβάτες του Κήπου. Τα σχολεία είναι κλειστά. Τα παιδιά περνούν το χρόνο τους με παιχνίδια, μικροδουλειές, βόλτες με τα ποδήλατα. Το παιχνίδι είναι η ίδια τους η ζωή. Σ’ αυτό διοχετεύουν τη σωματική τους ενέργεια και όλη τη φαντασία. Η παρέα παίζει και εξασκείται σε μια μεγάλη Δεξαμενή ύδρευσης. Σ’ αυτή την πόλη, σ’ αυτή τη γειτονιά, ο Ααρών ζει το σημαντικότερο καλοκαίρι της ζωής του. Το πέρασμα από την παιδική ηλικία στην εφηβεία.
Στα μάτια των «Ακροβατών του Κήπου» τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία συγχέονται δραματικά αλλά και κωμικά. Οι αισθήσεις δεν έχουν χαλιναγωγηθεί από τη λογική. Τα παιδιά είναι παιδιά. Μεγαλώνουν, μαθαίνουν τη ζωή, προσπαθούν ν’ ανακαλύψουν τον εαυτό τους λίγο πριν μπουν στον κόσμο των μεγάλων. Τον κόσμο με τις αρχαίες προκαταλήψεις, τα πάθη και τη μοίρα…

Οι «ΑΚΡΟΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ» είναι η ταινία που επιλέχτηκε να εκπροσωπήσει τη χώρα μας στο Διεθνές Διαγωνιστικό, στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Πρόκειται για την ιστορία μιας παρέας εντεκάχρονων αγοριών, που περνούν ανέμελα το τελευταίο καλοκαίρι της παιδικής τους ηλικίας το 1974 στην Ελευσίνα. Δεν υποψιάζονται ότι ο κόσμος των μεγάλων με τους έρωτες, τα πάθη, τις προκαταλήψεις και τις κατάρες του θα σφραγίσει την ίδια τους τη μοίρα.

Οι «ΑΚΡΟΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ» είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του ΧΡΗΣΤΟΥ ΔΗΜΑ.

Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΗΜΑΣ είναι ο σκηνοθέτης της νέας γενιάς. Βραβευμένος για τις μικρού μήκους ταινίες του οι οποίες προβλήθηκαν πέρυσι σε μια ενότητα με τον τίτλο «ΤΕΣΣΕΡΑ».
Σεναριογράφος, παραγωγός, πρωταγωνιστής των ταινιών του, συγγραφέας. Το 1991 δουλεύει σα βοηθός σκηνοθέτη στην ταινία του Πατρίς Βιβάνκος «Ζωή Χαρισάμενη». Το 1995 σκηνοθετεί την πρώτη μικρού μήκους ταινία «Ένας ουρανός γεμάτος αστέρια», που προβάλλεται στο Φεστιβάλ της Δράμας και παίρνει τη διάκριση του Ε.Κ.Κ. Το 1996 πηγαίνει στην Αμερική μετά από πρόσκληση του GEORGE LUKAS, όπου και δουλεύει σα βοηθός σκηνοθέτη. Το 1997 σκηνοθετεί τη μικρή μήκους ταινία «TENDER».

Οι «ΑΚΡΟΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ» είναι συμπαραγωγή της Bad Movies, του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και της ΕΡΤ.

Το “Η αγάπη είναι ελέφαντας” είναι μία μαύρη κωμωδία του έρωτα που σαρκάζει την μάταιη προσπάθεια του ανθρώπου να προσδιορίσει τη ερωτική του συμπεριφορά στα σημερινά πλαίσια. Πρόκειται για μία (σαρκωδία) γεμάτη χιούμορ και απόγνωση για το ερωτικό αντικείμενο. Στην ταινία παρακολουθούμε τρεις ερωτικές περιπέτειες που συνδέονται με πρωτότυπο τρόπο μεταξύ τους. Όλοι οι ήρωες των ιστοριών πέφτουν έξω σε κάθε δηλωμένη άποψη του για τον έρωτα.
Η πρώτη ιστορία εξελίσσεται στον ξέφρενο ρυθμό των clubs,η δεύτερη ασχολείται με ένα αβάσταχτο λαϊκό αίσθημα και η τρίτη είναι ένα απρόσμενο οικογενειακό δράμα.
Καμία από τις τρεις προσεγγίσεις του θέματος δεν οδηγεί σε ασφαλές συμπέρασμα, καθώς κάθε πρόβλέψη για την εξέλιξη τους ανατρέπεται. Ο έρωτας παραμένει απρόβλεπτος και ανατρεπτικός, παρασέρνοντας μας στην αγκαλιά του αβέβαιου και του άγνωστου ….Ο έρωτας είναι ένας ελέφαντας….

150.000 εισητήρια στην περίοδο 1999-2000

Μια τολμηρή ταινία, που σκιαγραφεί με κωμικό τρόπο τη σύγχρονη ερωτική συμπεριφορά. Τρεις αυτόνομες ιστορίες, με κοινό σημείο αναφοράς τον έρωτα. Η ταυτόχρονη εξέλιξή τους και ο πρωτότυπος τρόπος με τον οποίο συνδέονται η μια με την άλλη, δημιουργούν μια σειρά απο απρόβλεπτες καταστάσεις και αλλεπάλληλες ανατροπές.

Η ταινία “Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ” είναι μία ερωτική κωμωδία, που σαρκάζει τη μάταιη προσπάθεια του ανθρώπου να προσδιορίσει την ερωτική του συμπεριφορά. Πρόκειται για μια “σαρκωδία” γεμάτη χιούμορ και απόγνωση για το ερωτικό αντικείμενο.

Το σενάριο και ο τίτλος προκύπτουν από μία παροιμία που αναφέρεται στην αρχή της ταινίας: “Βάζουν τρεις τυφλούς μπροστά σ’ έναν ελέφαντα και τους ρωτούν τι είναι αυτό το πράγμα.

Ο πρώτος πιάνει το πόδι του ελέφαντα και λέει ότι είναι ένα δέντρο, ο δεύτερος τη προβοσκίδα και φωνάζει ότι είναι ένα φίδι κι ο τρίτος τ’αυτιά και λέει ότι είναι ένα μεγάλο πουλί”. Φυσικά δεν είναι τίποτα απο αυτά που νομίζουν.

Το ίδιο συμβαίνει και με τον έρωτα. Είμαστε σαν τους τρεις τυφλούς μπροστά στον ελέφαντα. Νομίζουμε ότι ξέρουμε γι’αυτόν, αλλά, ο έρωτας δεν είναι τίποτε από όσα πιστεύουμε. “Ο Έρωτας Είναι Ένας Ελέφαντας!”

Στην ταινία παρακολουθούμε τρείς ερωτικές ιστορίες, στη διάρκεια των οποίων οι πρωταγωνιστές τους, πέφτουν έξω σε κάθε δηλωμένη άποψή τους για τον έρωτα.

Η πρώτη ιστορία εξελίσσεται στον ξέφρενο ρυθμό των Clubs, η δεύτερη είναι ένα αβάσταχτο λαϊκό αίσθημα και η τρίτη μία απρόβλεπτη οικογενειακή προδοσία. Και στις τρείς προσεγγίσεις του θέματος, καμμία δεν φτάνει σε ασφαλές συμπέρασμα, καθώς κάθε πρόβλεψη για την εξέλιξή τους ανατρέπεται.

Στην πρώτη ιστορία, η Μάγκυ (Δήμητρα Ματσούκα) μία προκλητική χορεύτρια ενός rave club, ενώ δείχνει οτι δέχεται τις σεξουαλικές προτάσεις του Μάνου (Αλέκος Συσσοβίτης) ενός περπατημένου cluber, τελικά τον απορρίπτει γιατί νοιώθει συναισθηματική ανασφάλεια μαζί του. Ο Γρηγόρης (Θοδωρής Αθερίδης), ένας κολλητός φίλος του Μάνου, τελείως διαφορετικός από αυτόν, με το που την βλέπει την ερωτεύεται.

Εκείνη στην αρχή δεν του δίνει σημασία, αλλά μετά από τις επίμονες προσπάθειές του υποκύπτει, ανακαλύπτοντας οτι κοντά του βρίσκει την συναισθηματική ασφάλεια που τόσο πολύ ζητούσε.

Ο Γρηγόρης τη βοηθάει να πάρει την απόφαση να εγκαταλείψει τη δουλειά στο club και να αρχίσει τις σπουδές της ως μοντελίστ. Μόλις όμως η Μάγκυ αρχίζει να νοιώθει σίγουρη για τον εαυτό της, ανακαλύπτει ότι δεν βρίσκει πλέον ικανοποίηση κοντά στον Γρηγόρη.

Αδιαφορώντας για την αγάπη του και για όσα της πρόσφερε, πηγαίνει στο σπίτι του Μάνου αποφασισμένη για όλα, χωρίς να ενδιαφέρεται για τις συνέπειες.

Στη δεύτερη ιστορία, ο Κλέωνας (Μπάμπης Χατζηδάκης) ένας περιθωριακός ηλεκτρολόγος, ερωτεύεται παράφορα τη Χριστίνα (ʼννα Μαρία Παπαχαραλάμπους). Πρόκειται για μία μικροπαντρεμένη και καταπιεσμένη απο τον άντρα της νεαρή γυναίκα και μητέρα ενός αγοριού 2,5 χρονών. Για πολύ καιρό επικοινωνούν μόνο με σημειώματα, τα οποία ανταλλάσουν με απόλυτη μυστικότητα, στη λαϊκή αγορά όπου συναντιούνται.

Η Στέλλα (Εύα Βλαχάκου) κουμπάρα και φίλη της Χριστίνας, ταλαιπωρημένη από τους προηγούμενους δεσμούς της, φιλοξενεί το παράνομο ζευγάρι στο σπίτι της, ζώντας μέσα από τη σχέση τους την ερωτική ιστορία που πάντα ονειρευόταν. Ο Κλέωνας δρομολογεί το διαζύγιο της Χριστίνας, χωρίς όμως να λαμβάνει υπόψη του το πρόβλημα που αντιμετωπίζει εκείνη εξ αιτίας του παιδιού της. Αυτό είναι που θα την εμποδίσει να εμφανιστεί στο ραντεβού που έχουν δώσει αποφασισμένοι να φύγουν μαζί.

Ο Κλέωνας χωρίς να ξέρει τίποτα, την περιμένει στο σπίτι της Στέλλας. Όσο όμως περνάει η ώρα και η Χριστίνα δεν εμφανίζεται, εκείνος αρχίζει ν΄απελπίζεται και σε κάποια στιγμή απόγνωσης, αποφασίζει να πάει στο σπίτι της να την βρεί. Ενώ η Στέλλα προσπαθεί να τον ηρεμήσει, παρασύρονται άθελά τους σε αμοιβαίες περιπτύξεις …

Στην τρίτη ιστορία, ο Γιάννης (Φίλιππος Σοφιανός), ένας δικηγόρος με ειδικότητα στα διαζύγια επωνύμων, αναλαμβάνει το διαζύγιο μίας top model, την οποία και ποθεί παράφορα.

Έχοντας την εικόνα της συνέχεια στο μυαλό του, παρασύρεται και κάνει το λάθος να το ομολογήσει στη γυναίκα του, την Μάρα (Αλεξάνδρα Παλαιολόγου). Εκείνη χωρίς δεύτερη σκέψη τον εγκαταλείπει.

Ο Γιάννης απεγνωσμένος ζητάει την βοήθεια του συνάδελφου και φίλου του Σπύρου (Τάκης Παπαματθαίου).

Ο Σπύρος προσπαθεί να δικαιολογήσει τη συμπεριφορά του Γιάννη και να πείσει την Μάρα να επιστρέψει. Πάνω στην συζήτηση όμως, εκείνη τον γεμίζει με αμφιβολίες για την δική του γυναίκα.

Η Μάρα μένει προσωρινά στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου. Μετά από ένα βράδυ γεμάτο ανατροπές, είναι εκείνη τελικά που θα κάνει την απιστία. Το πρωί φέρνοντας στο μυαλό της τα όσα συνέβησαν τη νύχτα που πέρασε, αναθεωρεί κατά κάποιο τρόπο τις απόψεις της περί συζυγικής απιστίας.

Χωρίς να νοιώθει ενοχές, γυρίζει γεμάτη κατανόηση στο σύζυγό της και υπόσχονται ο ένας στον άλλον αιώνια αγάπη.

Στην πορεία ανακαλύπτουμε ότι οι τρείς ιστορίες συνδέονται μεταξύ τους και εξελίσονται ταυτόχρονα. Παράλληλα με την δράση των ιστοριών, παρακολουθούμε τρείς δραπέτες που σκάβουν ένα τούνελ.

Στη συνέχεια καταλαβαίνουμε ότι οι δραπέτες αυτοί, είναι χαρακτήρες μέσα απο τις ιστορίες, οι οποίοι βρίσκονται στη φυλακή εξαιτίας του ερωτικού τους πάθους.

Στο τέλος, μια γυναίκα γίνεται πάλι η αφορμή να επιστρέψουν στη φυλακή.